"03.04.1987"
O doğdu...
Çok büyük bir kutlama değildi
Zaten oldum olası doğum günlerini hiç sevmem
Sade bir yemekti
Ama mutlu
Ama eğlenceli
Ama sarhoş
Ama yaramaz...
Tüm aksiliklere rağmen biz bizdik
Ve biz olmamız her zaman ki gibi yetti mutlu olmamıza
Şarap güzeldi
Yemekler de öyle
Ama O
O en güzeliydi
Yüzündeki gülücük...
Hâlbuki pastayı unuttuğumu söylediğimde kırılmıştı
Ama bilmiyordu ki ben asla unutmam...
O doğdu
Doğdu ve benim oldu






“03.04.1987”
He had born…
It was not a big celebration
Already I have never liked the birthdates
It was a simple dinner
But happy
But fun
But drunk
But naughty
In spite of all misfortune we were we
And it was enough to make us happy that we were we
The vine was good
Meals too
But he
He was the best
The smile on his face
Whereas when I sad that I forget the cake, he was broken
But he did not know that I never forget
He born
He born and become mine